Techniki Sudoku · Ekstremalny
Sue de Coq w Sudoku
Sue de Coq patrzy na komórki, które dzielą kwadrat i linia. Kiedy te komórki mają dwóch różnych kandydatów więcej niż komórek, a dwie komórki pomocnicze dwuwartościowe, jedna gdzie indziej w linii, druga gdzie indziej w kwadracie, wybierają rozłączne pary z tej samej puli, każda liczba w tej puli zostaje rozmieszczona dokładnie raz na przecięciu i komórkach pomocniczych. To wyznacza eliminacje zarówno w linii, jak i w kwadracie.
Znana też jako: Rozłączne podzbiory dwóch sektorów.
Dlaczego to działa
Gdy komórki na przecięciu kwadratu i linii (wiersza lub kolumny) mają łącznie o dwóch różnych kandydatów więcej, niż jest komórek, dwuwartościowa komórka pomocnicza w tej linii poza kwadratem i druga w kwadracie poza tą linią mogą zawierać rozłączne pary z tej puli. Każda cyfra z puli musi wtedy wystąpić dokładnie raz wśród komórek przecięcia i komórek pomocniczych. Cyfry komórki pomocniczej w linii można usunąć z tej linii poza komórkami przecięcia i tą komórką pomocniczą. Cyfry komórki pomocniczej w kwadracie można usunąć z tego kwadratu poza komórkami przecięcia i tą komórką pomocniczą. Cyfry z puli niewystępujące w żadnej komórce pomocniczej są ograniczone do komórek przecięcia i można je usunąć zarówno z linii, jak i z kwadratu poza tymi komórkami.
Jak ją rozpoznać
Jeden z najmniej intuicyjnych wzorców w Sudoku, i jeden z najbardziej wydajnych, kiedy się trafi.
- Zacznij od przecięcia kwadrat-linia z dwiema albo trzema nierozwiązanymi komórkami i policz ich różnych kandydatów. Potrzebujesz liczby komórek plus 2.
- Znajdź komórkę dwuwartościową w linii poza przecięciem i drugą w kwadracie poza linią, których pary kandydatów pochodzą z tej puli i się nie pokrywają.
- Eliminacje trafiają do linii i do kwadratu osobno, i właśnie dlatego nazywa się to wzorcem dwusektorowym.
Opiera się na
Przykład
To te same plansze lekcyjne, co w aplikacji. Przechodzi się przez nie tak samo, jak przez podpowiedź.
WzorzecOdpowiedźKontekstBlokadaEliminacja
26
38
2368
236
Step 1 of 3
- 1
Te 2 komórki leżą tam, gdzie obramowany kwadrat przecina kolumnę. Łącznie zawierają 4 różnych kandydatów, o dwóch więcej niż jest komórek, więc każda liczba umieszczona w tych komórkach musi pochodzić z tego małego zbioru.
- 2
Kandydaci dwóch kolejnych komórek pomocniczych również pochodzą z tego samego zbioru, a w każdej z tych komórek pozostało ich tylko dwóch. Jedna leży w tej samej kolumnie , a jej kandydaci to 2, 6. Druga leży w tym samym kwadracie , a jej kandydaci to 3, 8. Te dwie pary nie mają wspólnego kandydata. Mamy więc 4 komórek i 4 liczb: komórki przecięcia oraz obie komórki pomocnicze otrzymują różne liczby ze zbioru, a każda liczba z tego zbioru zostaje użyta dokładnie raz.
- 3
Bez względu na to, jak rozłożą się liczby, 2, 6 mogą znaleźć się tylko w komórkach przecięcia lub w komórce pomocniczej kolumny, a 3, 8 — tylko w komórkach przecięcia lub w komórce pomocniczej kwadratu. Możemy więc usunąć 2, 6 ze wszystkich pozostałych komórek kolumny, a 3, 8 ze wszystkich pozostałych komórek kwadratu.