เทคนิคซูโดกุ · ยาก
พอยท์ติ้งแพร์ ในซูโดกุ
พอยท์ติ้งแพร์คือเทคนิคแรกที่ตัดตัวเลือกออกแทนการลงตัวเลข เมื่อช่องที่เหลือให้ตัวเลขตัวหนึ่งลงได้ในบล็อกมีอยู่เพียงสองช่อง และทั้งสองอยู่ในแถวหรือคอลัมน์เดียวกัน บล็อกนั้นก็ต้องใช้แนวนั้นวางตัวเลข จึงลบตัวเลขนั้นออกจากส่วนที่เหลือของแนวนอกบล็อกได้
เรียกอีกอย่างว่า: ตัวเลือกที่ถูกล็อกแบบที่ 1, ปฏิสัมพันธ์บล็อก-แนว
ทำไมใช้ได้
ถ้าในบล็อกหนึ่ง ตัวเลขลงได้แค่ในแถวหรือคอลัมน์เดียว ตัวเลือกนั้นจะถูกลบออกจากช่องอื่นบนแถวหรือคอลัมน์นั้นที่อยู่นอกบล็อก
วิธีมองหา
นี่คือการมองบล็อกก่อน เลือกตัวเลขตัวหนึ่งแล้วทำเครื่องหมายทุกช่องในบล็อกที่ตัวเลขนั้นยังลงได้
- ถ้าช่องที่เหลือทั้งหมดอยู่ในแถวเดียวหรือคอลัมน์เดียว นั่นคือพอยท์ติ้งแพร์ และแนวนอกบล็อกจะเสียตัวเลือกนั้นไป
- ตรงนี้ยังไม่มีตัวเลขไหนลง ผลตอบแทนคือฮิดเด้นซิงเกิลหรือเนคเก็ดซิงเกิลที่การตัดตัวเลือกนี้สร้างขึ้นในอีกไม่กี่ตา
- บล็อกที่อยู่ริมกระดานสร้างรูปแบบนี้บ่อยที่สุด เพราะมีแนวตัดผ่านให้กระจายตัวเลือกน้อยกว่า
ต่อยอดจาก
ตัวอย่างที่ไล่ดูได้
นี่คือกระดานบทเรียนของแอปเอง ไล่ดูทีละขั้นแบบเดียวกับที่ฮิ้นต์ทำ
ชี้แถว
ตัวเลือกในบล็อกถูกจำกัดให้อยู่ในแถวเดียว
- 1
ในบล็อกนี้ ทุกเซลล์ที่ 5 ยังลงได้ ล้วนอยู่ในแถวเดียวกัน
- 2
ดังนั้นเราสามารถลบตัวเลือก 5 ออกจากทุกช่องที่มันปรากฏในแถวนั้นที่อยู่นอกบล็อกนี้
ชี้คอลัมน์
ตัวเลือกในบล็อกถูกจำกัดอยู่ในคอลัมน์เดียว
- 1
ในบล็อกนี้ ทุกเซลล์ที่ 5 ยังลงได้ ล้วนอยู่ในคอลัมน์เดียวกัน
- 2
ดังนั้นเราสามารถลบตัวเลือก 5 ออกจากทุกช่องที่มันปรากฏในคอลัมน์นั้นที่อยู่นอกบล็อกนี้