Techniki Sudoku · Ekspert
X-Wing w Sudoku
X-Wing to pierwszy wzorzec, który obejmuje całą siatkę naraz. Jedna liczba jest kandydatem w dokładnie dwóch komórkach jednego wiersza i dokładnie dwóch komórkach innego wiersza, a wszystkie cztery komórki układają się w tych samych dwóch kolumnach. Niezależnie od tego, jak liczba się rozłoży, zajmie jedną komórkę w każdej kolumnie, więc te dwie kolumny tracą ją wszędzie indziej.
Znana też jako: Basic Fish, 2-Fish.
Dlaczego to działa
Gdy kandydat w dwóch wierszach jest ograniczony do tych samych dwóch kolumn (albo w dwóch kolumnach do tych samych dwóch wierszy), znika ze wszystkich pozostałych komórek na tych dwóch przecinających się liniach.
Jak ją rozpoznać
Wybierz jedną liczbę i zmapuj, gdzie może trafić na całej siatce, wiersz po wierszu.
- Potrzebujesz dwóch wierszy, w których liczba ma po dokładnie dwa miejsca każdy. Nie trzy, dokładnie dwa.
- Jeśli te dwie pary leżą w tych samych kolumnach, masz X-Wing, i obie kolumny się czyszczą.
- Potem przeprowadź ten sam skan według kolumn, aby znaleźć wersję odwróconą. Większość rozwiązujących sprawdza tylko jeden kierunek.
Opiera się na
Przykłady
To te same plansze lekcyjne, co w aplikacji. Przechodzi się przez nie tak samo, jak przez podpowiedź.
Wariant wierszowy
Kandydat pojawia się w dokładnie dwóch kolumnach w dwóch wierszach.
- 1
W każdym wierszu bazowym 4 występuje jako kandydat tylko w dwóch komórkach. Komórki te leżą w tych samych dwóch kolumnach, tworząc X-Wing!
- 2
X-Wing oznacza, że 4 musi znaleźć się w obu komórkach jednej z dwóch przekątnych wyznaczonych przez te cztery narożniki. W dwóch kolumnach, które zawierają te narożniki, możemy więc usunąć kandydata 4 ze wszystkich komórek leżących poza dwoma wierszami bazowymi.
Wariant kolumnowy
Kandydat pojawia się w dokładnie dwóch wierszach w dwóch kolumnach.
- 1
W każdej kolumnie bazowej 4 występuje jako kandydat tylko w dwóch komórkach. Komórki te leżą w tych samych dwóch wierszach, tworząc X-Wing!
- 2
X-Wing oznacza, że 4 musi znaleźć się w obu komórkach jednej z dwóch przekątnych wyznaczonych przez te cztery narożniki. W dwóch wierszach, które zawierają te narożniki, możemy więc usunąć kandydata 4 ze wszystkich komórek leżących poza dwiema kolumnami bazowymi.